* [[ α σ M ]] || BLEACH // REBORN! // BANZAI!! ~*

ไม่ได้คิดว่าจะได้มาอัพบลอคในวันนี้ คงเพราะเป็นวันหยุดราชการ ถึงพ่อออมจะไม่ใช่ราชการแต่ก็หยุด ออมก็ไม่รู้ว่าทำไม แต่ก็ไม่ได้สนใจ

เป็นปกติที่พ่อหยุดออมจะไม่สามารถมาอัพบลอคได้ เพราะว่าพ่อจะควบคุมเรื่องการใช้คำพูดคำจา แม้ว่าออมจะไม่ใช่คนเรียบร้อยอะไร แต่อยู่ในบ้าน ออมสามารถกระโดดโลดเต้น บ้าๆบอๆผิดวิสัยนอกบ้านที่ชอบมองว่าออมหยิ่งหรือเรียบร้อยไปได้ แต่เรื่องการพูด ออมจะถูก 'กัก' ให้พูดคำที่ -- เรียกว่าไงดี เอาเป็นว่ามันต้องดูดีและเรียบร้อยอยู่เสมอ

แต่พ่อก็มีธุระที่ต่างจังหวัด รู้สึกว่าจะเป็นงานบวชอะไรสักอย่าง งานแบบนี้ออมไม่ไปอยู่แล้ว เพราะว่าร้อนและชวนหลับ พ่อไปตั้งแต่เช้า ออมเลยมีเวลาขึ้นมาอัพได้

ตอนเช้านี้ออมก็รีบเคลียร์งานของตัวเองในบ้านให้หมด ตัวเองก็จัดการแล้วเรียบร้อย เหลือเวลาประมาณเก้าโมงกว่าๆออมก็นั่งอ่านหนังสือเรียนที่ได้มาล่วงหน้าก่อนพอรู้เรื่อง อ่านการ์ตูนรักๆงั้นๆ อ่าน Bleach ไม่มีวันเบื่อ อ่านนิยายเลือดสาดจนไม่กล้าอ่านคนเดียว จนในที่สุดก็ไม่มอะไรทำจริงๆ

ออมเปิดบลอค อ่านคอมเมนต์ ตอบคอมเมนต์ ยิ้มกับคอมเมนต์บางท่าน หัวเราะกับคอมเมนต์บางคน อ่านและทำความเข้าใจกับสิ่งที่เหมือนก้อนหินบางก้อนและสัญญากับตัวเองในใจว่าคราวต่อไปตัวเองจะต้องปรับปรุงให้ก้อนหินนั้นเป็นลูกโป่งและลอยหายไป...

ปิดเทอมนี้ ได้ไปเที่ยวจริงๆจังๆแค่สามครั้ง ช่วงปิดเทอมใหม่ๆ ช่วงกลางๆ และช่วงปิดท้ายที่ไปมาเมื่อวันก่อน แค่นั้นก็พอแล้ว ไม่ต้องออกจากบ้านอะไรมากมาย

มานั่งมอง มานอนคิด ปิดเทอมนี้เราเจออะไรหลายอย่าง

มีความสุข ที่เรามีความสามารถจะให้พ่อมีความสุขเมื่อได้เรียนต่อในระดับที่สูงขึ้นได้ เสียใจ กับสิ่งที่ตัวเองไม่พยายามให้มาก ปล่อยให้มันลอยคอกลางทะเลและไม่สนใจที่จะให้มันลอยเกยฝั่ง ยิ้ม กับเพื่อนๆและคนที่รักเรา ร้องไห้ กับสิ่งที่ตัวเองทำลงไปโดยไม่ได้ตั้งใจว่าจะทำให้คนอีกสองสามคนต้องเสียใจไปเพราะคำพูดของเรา โล่งใจ เมื่อสิ่งที่เรากลัวว่ามันจะเกิดขึ้นครั้งหนึ่ง ครั้งเดียว และครั้งสุดท้ายในชีวิตยังไม่ได้เกิดขึ้นมาในตอนนี้ สิ้นหวัง เมื่อมีคนปองร้ายเรา ทั้งที่เราไม่ได้ทำอะไรให้ ทำไมต้องไปทำร้ายคนอื่นเพราะเราด้วย ไม่เข้าใจ อยากให้เขามาพูดตรงๆมากกว่า...ซึ่งออมอยากจะหัวเราะออกมากับเรื่องพวกนี้ แต่ทำไมถึงต้องร้องออกมาด้วย ไม่รู้ว่าการหัวเราะไปร้องไห้ไปมันจะเรียกว่าบ้าหรือเปล่า...ถ้าอย่างนั้นออมต้องขอบ้าสักทีล่ะ

อีกสามวัน...สามวันนี้ ออมจะเปิดเทอมแล้ว เหลือวันอาทิตย์อีกวันที่ออมจะสามารถมาอัพบลอคได้ เลยอยากพิมพ์อะไรยาวๆ ที่บันทึกความรู้สึกของตัวเองไว้ในสถานที่ที่คุยได้ทุกเรื่องให้มากที่สุด เก็บไว้อ่านเมื่อสิ่งที่เป็นอย่างวันนี้มันหายไป...จะกลับมาอ่านเราเคยเป็นแบบนี้นะ ไม่ว่าข้างหน้าเป็นอย่างไร จะร้ายจะดี เราเคยเจอเรื่องพวกนี้มาก่อน

ออมดีใจที่กลับมาเอ็กซ์ทีนอีกครั้งในรอบสองปีที่หายไป...ในตอนนั้น คิดอะไรไม่ออก ไม่รู้จะทำยังไง หนีไปซะดื้อๆ ทั้งที่มีคนส่วนหนึ่งคอยรับฟัง ให้คำปรึกษาเราอยู่ แต่ในที่สุดออมก็กลับมา กลับมาที่ที่เคยอยู่ตั้งแต่เว็บนี้เพิ่งเปิดตัว จนพัฒนาขึ้นมากมาย ถึงแม้ออมอาจจะเปลี่ยนไปบ้าง ความชอบอาจเปลี่ยนไป นิสัยเปลี่ยน แต่ออมก็คือออม และชาวเอ็กซ์ทีนก็ยังเหมือนเดิม

ยอมรับว่าที่บ้านไม่มีใครที่ออมจะสามารถพูดระบายแบบนี้ออไปได้เลย เพราะไม่อยากให้พ่อที่ต้องกลับบ้านมาเหนื่อยๆทุกวันมาคอยเหนื่อยกับปัญหาที่ไร้สาระของออมอีก น้องสาวและย่าก็บอกไม่ได้ เพราะเรื่องต้องถึงพ่อ และพ่อต้องเครียดกว่าเดิมที่เราไม่ยอมบอกปัญหาไปตรงๆ กับอายิ่งแล้วใหญ่...เพื่อน เหมือนเราเปิดใจกัน แต่บอกได้แค่ 99.9% แต่อีก 0.1% เราไม่สามารถระบายออกไปได้ เหมือนเป็นปัญหาที่เราต้องแบกรับคนเดียว จัดการเองคนเดียว ออมไม่รู้ว่าทุกๆคนจะเป็นแบบนี้หรือเปล่า เพราะเวลาออมออกไปข้างนอกทีไร เจอกลุ่มเพื่อนคนอื่นๆเหมือนจะเปิดใจรับกัน 100% แต่ออมก็ไม่รู้จริงหรอกว่าเขาเป็นอย่างนั้นหรือเปล่า?

...การจะต้องไปโรงเรียนอีกครั้ง ทำให้ออมรู้สึกเหมือนเราต้องไปเหนื่อยอีกครั้ง ทำความรู้จักกับสิ่งใหม่และต้องปรับตัวให้คุ้นเคย พี่ๆหลายๆคนบอกว่าสามปีนี้ไม่นาน เดี๋ยวก็ต้องเปลี่ยนอีกแล้ว แต่ออมว่าไม่ใช่ ถึงอาจจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่ถ้าไม่ปรับตัวเราเองเข้าหาสังคมในเวลาสั้นๆนั้น อาจจะทำให้เวลาสามปีกลายเป็นช่วงเวลาอันทรมานที่แสนยาวนานได้ ก็คงได้แต่สัญญากับตัวเองอีกว่าจะต้องทำให้ดีที่สุดเท่าที่ตัวเองทำได้ แม้ผลอาจจะออกมาไม่ดีอย่างที่หวัง ก็ได้รู้ว่าเราทำดีที่สุดแล้ว เพราะตอน ม.ต้น ออมทำพลาดมาแล้ว -- ที่แข็งจนเกินไป ทำให้สามปีที่ผ่านมาเป็นเวลาที่แย่ มันเป็นบทเรียนส่วนหนึ่งที่ทำให้ออมเสียใจที่ไม่ได้เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในนั้น...

...

เลือนขึ้นไปด้านบน เฮ้ย ห้าโมงเช้าแล้ว พิมพ์ตั้งแต่สี่โมงกว่าแน่ะ ทำไปได้...เนื้อหาก็ไม่ได้มีอะไรมากมายที่พอจับใจความสำคัญได้

เอนทรีนี้ออมแค่อยากพิมพ์...ในสิ่งที่ตัวเองอยากพูดเท่านั้นเอง ไม่ได้หวังให้มีใครมาอ่านและทำความเข้าใจจนถึงแก่นแท้ของมัน

หาก -- ถ้ามีคนอ่านมาถึงตรงนี้ ขอบคุณมากค่ะ

...

[EDIT] เรื่องชื่อ..

'ออม' ค่ะ ไม่ใช่ 'อ้อม' แง...มีคนเข้าใจผิดชื่อเป็นรอบที่สิบสองในเอ็กซ์ทีน (เค้านับจริงๆนะ...)

[EDIT #2] ลุงฮะ -- ออมเพิ่งกลับมา (คาดว่า) ยังไม่ไปไหนตอนนี้หรอกค่ะ และ...ขอบคุณ สำหรับคนที่มาตอบเมนต์ให้คำปรึกษาเสมอ...แม้ว่าเราแทบจะหรือไม่เคยคอมเมนต์ให้เลย เพราะว่าเนื้อหาในเอนทรีของบางท่านเป็น FC ที่ข้าพเจ้าไม่รู้จัก...ขอบคุณค่ะ

[EDIT #3] เอนทรีหน้า -- เอนทรีฉลองบลอคครบรอบ 29 วันก่อนเปิดเทอมวันนึงค่ะ